بارها برای دفاع از خویشتن به خشم روی آوردم

اما اگر توانمندتر بودم هرگز به این وسیله پناه نمی بردم.

دانا کسی است که نگاه خشم آلودش را با لبخندی بر دهان پیوند زند.

و من را تنها کسانی که از من فروترند به خشم می آورند.

اما دریافتم که من فراتر از کسی نیستم،

زیرا هیچ کسی از من خشمگین نشده است!

جبران خلیل جبران

ای چشم خیس و پاک تو شالوده دلم!
ای غمزه نگاه تو صد رمز مشکلم!

امشب دوباره از ته دل شعر گفته ام

بی شعر/ در تجسم رویای خود ولم

هر لحظه در سکوت خیالت دویده ام

در اوج این سکوت تو... مفعول و فاعلم

انگار شب دوباره به من رنگ داده است

بر عمق رنگ شام تو بی پرده سائلم

آن دورها... غروب به شب رنگ میدهد

ای سرخی غروب لبت آب و هم گلم

---

این شعر از طرف یه دوست بود...دیدم بهترین راه تشکر از لطفش قرار دادن اون در وبلاگه البته می دونم که هرگز نمی تونم الطاف این دوست عزیز را جبران کنم...

امیدوارم به هر چیزی که میخواد دست پیدا کنه...

سلام...

چند وقته دلم می خواد خودم یه چیزی بنویسم اما وقت نشده ولی در اولین فرصت این کار را می کنم....

---

چون دیگر رهگذری از کوچه پس کو چه های شهرم نمی گذرد تا سر گردانی تا سر گردانی مرا ببیند .چون انتها را نمی بینم .تا برای رسیدن به آن اشتیاقی نداشته باشم
شب را دوست دارم
چون دیگر هیچ عابری از دور اشک های یخ زده ام را در گوشه ی چشمان بی فروغم نمی بیند
شب را دوست دارم : چرا که اولین بار تو را در شب یافتم
از شب می ترسم : تو را در شب از دست دادم.
از شب متنفرم ، به اندازه ی تمام عشق های دروغین
با آفتاب قهرم ، چرا شبها به دیدارم نمی آید؟
نمی آید تا با دست هنر مندش سا یه ی تو را بر دیوار خیالم نقش زند و مرا به بودنت دلخوش سازد
شاید آفتاب با من قهر است؟؟
آ ن روز که تو در کنارم بودی ، هرگز به آ فتاب سلام نکردم ، هرگز به روی شب لبخند نزدم. و برایش دستی تکان ندادم.
این مجازات تمام لحظه هاییست که همه ی دنیا را در تو میدیدم
و تو را در تمام دنیا